**

ślady samolotów

nad błogosławioną łąką na skraju nieba

to poranne słońce czczące zmierzch hali odlotów

poza ciszą z ptasich gardeł nic więcej tu nie ma

rozpęknięta skóra na skroniach i stopach 

broczy krwią mgieł miękkich nie ustaję w biegu

o obitych łokciach śpiewa Kalijope

i wciaż ma tę nadzieję że dobiję brzegu

IRKUCCY DRWALE MIELI CIĘŻKI DZIEŃ 

drzewo wyrasta
opasane 

u podstawy cierniową koroną
leśnego poszycia

eu dajmonia

najwyższa ilość dóbr dostępna roślinie 

- smagać liśćmi podbicie stóp najwyższego z bogów

przyszłość najwyższego z drzew

zapowiada się co najmniej mgliście,

pomruk silników spalinowych pił tężeje jako szadź 

na najpierwszych pąkach

i kiedy runie już ono martwe  

żywo iskrzyć się będzie

w słońcu południa wczesnoporanny strach